Bir an için IR lambanızı düşünün. Eğer yansıtıcıların geometrisi doğru değilse, aslında iş parçanızı ısıtmıyorsunuz; sadece makinenin gövdesini ısıtmak için para harcıyorsunuz. Bu bir israf. İşte mesele şu: Standart bir lamba, enerjiyi her yöne, 360 dereceye yayar. Eğer doğru ayarlanmamış bir yansıtıcınız yoksa, anahtarı açar açmaz enerjinizin yarısını boşa harcamış olursunuz. Sır, eğridedir. Parabolik, eliptik veya silindirik olsun, bu şekil, ısının nereye gideceğini belirler. Parabolik eğri, dağılmış ışınları sıkı ve paralel bir ışın haline getirir. Böylece yüzeyde gerçek anlamda yüksek enerji yoğunluğu elde edilir. Ancak bu durum dengeli bir şekilde yapılmalıdır. Eğer geometri sadece birkaç milimetre kadar yanlışsa, “soğuk noktalar” oluşur. Kumaşın üzerinde eşit olmayan ısı dağılımı olur ve bu da kimseyin istemediği bir durumdur. Daha fazla ısı, daha fazla risk. Işınu daha sıkı hale getirdiğinizde, hedeflenen sıcaklığa çok daha hızlı ulaşırsınız. Işığın yansıması sağlanması için altın veya parlak alüminyum kaplamalar kullanılır. Ancak dikkatli olun. Işınu sıkı hale getirmek, küçük bir alana büyük bir baskı uygular. Eğer çok fazla gücü tek bir noktaya yönlendirirseniz, yüzey ısınmadan önce yanabilir. Mükemmel sonuç ile berbat sonuç arasında ince bir çizgi vardır. Karar verme zorluğu. Işık yolunu vakum ortamında optimize etmek mümkün değildir. Bu kadar sıkı ve verimli bir ışın elde etmek için genellikle lambayı malzemenin daha yakınına getirmek gerekir. Olumsuz yanı ise odak derinliğinin kaybolmasıdır. Çalışma alanınız daralır. Biz bunu, yansıtıcı açısını konveyör hızıyla dengeleyerek çözeriz. Malzemenin tam olarak istenen sıcaklıkta kalması gerekir. Bunu doğru yaparsanız, gücü azaltarak hem para tasarrufu yapabilir hem de üretimi yavaşlatmadan devam ettirebilirsiniz.